Start » Buurtvereniging » Geschiedenis

 

In de jaren 1940-1950 is er van het verenigingsleven niet veel terecht gekomen. Als er wat te regelen was deden dat onze oosterburen, de Duitse bezetters, wel. Het is daarom ook zeer opvallend dat na de oorlog alles zo'n beetje opnieuw is begonnen of heropgericht. Zo ook de meeste verenigingen en/of clubs.

 

In het buurtschap Budschop werden de hoofden op 8 oktober 1945 voor het eerste bij elkaar gestoken. Deze bijeenkomst stond in verband met de komst van een nieuwe pastoor, de Z.E.H. Krijns.

De tweede bijeenkomst staat gedateerd op 11 oktober 1945 en handelt geheel over de installatie van pastoor Krijns. De daaropvolgende vergadering volgde op 28 januari in lokaal Toon Donkers. Het was op deze vergadering dat de buurt wat meer vormen begon aan te nemen.

De grote werker achter de schermen was dhr. Leo Heijnen. Het geheel was verdeeld in drie buurtschappen te weten Schansbuurt (nu de St. Rochusbuurt), Hoeven (nu Smisserstraat) en Budschop. De Winnerstraat heeft zich in latere tijd aangesloten en de Oranjebuurt bestond nog niet. Iedere buurt had zijn eigen voorzitter. De opper-voorzitter was dhr. Rutten destijds directeur van de melkfabriek.

 

Contributie werd niet geheven. Bij speciale gelegenheden moest ieder gezin zijn aandeel bijdragen, wat beheerd werd door ččn penningmeester. 21 december 1946 werd op een vergadering een comité samengesteld met als doel: met alle inspanning te komen tot de bouw van een school. In dit comité hadden zitting L. Heijnen, P. Rutten en J. Roost. Als eerste werd hier op Budschop een volkstelling gehouden onder de jeugd. Met de carnavalsoptocht hadden de ouders plaats genomen in de schoolbanken, op een zeer goed gebouwde carnavalswagen.

 

In 1955 was het dan zover, dat de school gebouwd werd. In het jaar 1961 volgde daarop de kleuterschool. Budschop begon hoe langer hoe meer een zelfstandige kern te worden. In het jaar 1949 werd de Julianastraat als eerste nieuwe straat aangelegd, in 1958 de Beatrixstraat. Tevens was de Ospelseweg gereed gekomen in ruilverkavelingsverband. Hierop volgde de Bernhardstraat. Rond 1968 werd het gehele plan verwezenlijkt tot aan de WillemIstraat. In 1974 ging men verder en werd er aan de noordzijde van de WillemIstraat wederom gebouwd. Inmiddels waren er een twintigtal bejaardenbungalows rond de nieuwe kerk gebouwd en waren langs diverse bestaande straten heel wat nieuwe woningen verrezen. Gedurende deze gehele ontwikkeling had het buurtbestuur ondertussen ook niet stil gezeten.

 

Vaker trok er door onze omgeving een prachtig orgel, waarmee geld voor diverse doelen werd opgehaald.

 

In 1958 kwam de speeltuin gereed, de St. Leonardus speeltuin. In het jaar 1960 kwam hier een torenglijbaan bij, genoemd naar Leo Heijnen. Inmiddels is deze speeltuin weer verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een prachtige blokhut in dienst van Jong Nederland.

 

Het was ook in 1958 toen de vijf buurtschappen werden samengevoegd. Eveneens werd in dit jaar voor het eerst contributie gevraagd enwel fl. 5,- per gezin. In latere tijd werd dit fl. 7,50 en weer later fl. 10,-.

Na deze samenvoeging is de Winnerstraat enkele jaren afgezonderd geweest, maar later weer op het oude nest teruggekeerd.

Ondertussen was de plaats van voorzitter overgenomen door dhr. P. Greijmans. Nog later werd dit dhr. A. v. Houte, die op zijn beurt afloste aan dhr. J. Kaan. Na het gereedkomen van de school, de kleuterschool en de speeltuin werden er diverse acties op touw gezet met als doel te komen tot de bouw van een eigen kerkvoorziening.

Diverse acties werden gehouden, waarvan de voornaamste de kaartavonden en Vlaamse kermissen waren. Zo werd de eerste Vlaamse kermis gehouden in de smalle pijp tussen het voormalige pand de Waal en het voormalige pand van fotograaf Frencken.

Later groeide dit uit tot een tent op het huidige St. Rochusplein.

 

In het voorjaar 1964 werd in Den Haag een houten noodkerk aangekocht, door vrijwilligers afgebroken en opnieuw opgebouwd. In de kerstnacht van 1964 werd de noodkerk in gebruik genomen. Verder werd er nog een jeugdgebouw gebouwd. Daarna volgde de rectors woning, maar nog steeds was het doel niet bereikt, de bouw van een definitieve kerkvoorziening, dus de acties gingen door.

Het kerkbestuur kocht de oude melkfabriek, er werd gesloopt (de melkfabriek en danszaal Hendriks), er werd verkocht en gehandeld, maar tevens werd er gebouwd, zodat op 11 mei 1972 door Bisschop Gijsen de kerk werd ingewijd. Wederom was een mijlpaal bereikt met de bouw van deze kerkvoorziening. Ondertussen is de noodkerk gesloopt, maar op dezelfde plaats was er een nieuw schoolgebouw gebouwd. Vlak daarbij een prachtige gymzaal. Ja, zelfs wij zijn op het moment een speel- en trapveld rijk in onze buurt.

 

De buurt had uiteindelijk zoveel acties en sloopwerkzaamheden uitgevoerd, dat de kerkvoorziening met Rectorswoning vrij van schuld waren. Ja, er was zelfs geld over. Het was uniek, denkelijk in heel Nederland en dat in onze buurt.

 

Door toedoen van het buurtbestuur en de nodige grondtransacties is het zwembad Merenveld in Budschop gebouwd. Eind jaren 60 was Budschop de snelst groeiende kern van Nederweert.

 

>> Binnenkort wordt deze rubriek nog aangevuld met recentere informatie omtrent de buurt en de buurtvereniging!!!

 


Nederweert in het Nieuws

Buurtvereniging Sint Rochus © 2009